Category Archives: Հեքիաթներ

Հովհաննես Թումանյան . Պոչատ աղվեսը

Լինում է, չի լինում մի պառավ: Էս պառավն իր էծը կթում է, կաթը վեր է դնում, գնում է ցախ ու փետ բերի, որ կրակ անի, կաթն եփի: Մի աղվես գալիս է, գլուխը կախում կաթի ամանը, ուտում: Պառավը վրա է հասնում, … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Հովհաննես Թումանյան. Սուտասանը

Լինում է, չի լինում՝ մի թագավոր։ Էս թագավորը իր երկրում հայտնում է․ — Ով էնպես սուտ ասի, որ ես ասեմ՝ սուտ է, իմ թագավորության կեսը կտամ նրան։ Գալիս է մի հովիվ։ Ասում է․ — Թագավորն ապրած կենա, իմ հերը մի … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | Մեկնաբանություններ (2)

Ջաննի Ռոդարի. Սխալ արձագանք

Միայն թե չասեք, թե   արձագանքը հրաշալի բան է,   չգովաբանեք նրան, մեկ է՝ չեմ հավատա: Երեկ ինձ տարան ծանոթացնելու դրանցից մեկի հետ: Ես սկսեցի թվաբանական հասարակ հարցերից: — Ինչքա՞ն կլինի երկու անգամ երկու: — Երկո՜ւ,- պատասխանեց արձագանքը՝ պատասխանելուց առաջ նունիսկ չմտածեց: … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | 1 մեկնաբանություն

Ջաննի Ռոդարի․ Ցրված տղա Ջովանիի պատմությունը

Ցրված տղա Ջովանիի պատմությունը _ Մա՛մ, գնում եմ զբոսնելու: _ Գնա՛, Ջովանի՛, բայց փողոցն անցնելիս զգույշ կլինես: _ Լա՛վ, մա՛մ: Հաջող: _ Դու միշտ էլ այնքան թափթփված ես, որ… _ Հա՛, մա՛մ: Հաջող: Եվ Ջովանին ուրախ-ուրախ տանից դուրս թռավ: Սկզբում … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | 1 մեկնաբանություն

Ջաննի Ռոդարի. Հինգի ակածները

Օգնեցե՜ք, օգնեցե՜ք,- գոռալով՝ լեղապատառ փախչում էր Հինգը: – Ի՞նչ է պատահել: Մի՞թե չեք տեսել: Հանումն ընկել է ետևիցս: Թե որ հասավ՝ կորած եմ: – Դու էլ բա՜ն ասացիր՝ կորա՜ծ եմ: Բայց փորձանքը պատահեց: Հանումը հասավ Հինգին և սկսեց սրով կտրատել … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | Մեկնաբանություններ (2)

Ջաննի Ռոդարի. Ոչ մի բանից մարդուկը

Կար- չկար ոչ մի բանից մարդուկ կար: Ոչ մի բանից մարդո՞ւկ: Այո, նրա քիթն էլ էր ոչ մի բանից, բերանն էլ: Հագին բա՜ն չկար, կոշիկներն էլ ոչ մի բանից էին: Մի օր մարդուկը քայլում է ճամփով, որ ոչ մի տեղ … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Անձրևը ․ Դոնալդ Բիսեթ

Վտվտիկն ու Կտկտիկը ամպեր էին և  երկնքում էին ապրում: Նրանք ամբողջ օրը իրենց համար այս ու այն կողմ էին թռչում ու ոչ մեկին չէին խանգարում: Արևն էլ իր համար էր շողում, թռչունները երգում էին, երեխաները խաղում:  — Վտվտի՛կ, չիջնե՞նք ներքև … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ Հեքիաթներ-ում | Մեկնաբանություններ (2)